درد دل های من

غلط کردم ، اما نه به معنای عامش !

navaha — Mon, 09 Nov 2009 21:52:06 GMT

سر جلسه امتحان بنشینی ، بعدش ببینی که جواب هیچ کدوم از سؤالا رو بلد نیستی ، می بینی که بغل دستیت هرچه تلاش می کنه که تا شاید از طریق برگه تو بتونه واسه خودش جوابی دست و پا کنه نمی تونه و می بینه که وضع تو از خودش خیلی داغون تره ! خودت هم نمی دونی که واسه چی در جلسه امتحان حاضر هستی ؟ شاید گمانت این بود که با همین اندوخته های ناچیز هم بتوانی به اندکی از سؤلات پاسخ دهی ولی حالا خود را درون معرکه ای می بینی که انگار کارزاریست و تو را بدون سپر درون آن انداخته اند که با 6 سؤال خانم جذبی بجنگی ! گاه تلاش می کنی که گند کاریت را با توجیهات مختلف از سر خودت باز کنی ولی افسوس که خود می دانی که لااقل سر خودت نمی توانی کلاه بگذاری ، آن هم به این گشادی ! امسال هم دارد همان بلایی که ترم دوم سال گذشته به سرم آمد تکرار می شود ، امسال هم دارد اکثر اوقاتم صرف گل واژه گویی می شود و افسوس که امسال هر اتفاق بدی که برای این حقیر بیفتد به گردن کار تشکیلاتی ای خواهد افتاد که کم کاری من در آن محرز است !

پدرم چه گناهی دارد ؟ پدری که شاید تمام دلخوشی اش این پسر بی لیاقت است چه گناهی کرده که باید چوب ندانم کاری های همین تنها دلخوشی را بخورد ؟ چرا این پدر هیچگاه نباید به فرزندانش افتخار کند ؟ و چرا فرزندانش هیچگاه آنچه که او می خواسته نبوده اند ؟ من خودم را نمی بخشم ! من خودم را که دارم تمام زحمات پدرم را بر باد می دهم نمی بخشم ! من خودم را که با ظاهری آراسته و موجه ، دارم تیشه به ریشه دین داران می زنم ، نمی بخشم ! زمانی که ابتدا خبر قبول شدن در دانشگاه امام صادق (ع) و پس از آن خبر قبولی در علم و صنعت را به این پدر دادم ، قابل وصف نیست ! انگار که تمام گل های عالم را در دسته گلی به بزرگی میلاد !!!!! گذارده بودند و مردم عالم در حال خواندن happy birthday to you ! داشتند این دسته گل را به این نازنین پدر تقدیم می کردند ! و اینک این پسر بی عقل و بی دین و بی ...... ! دارد این گل ها را یکی یکی پر پر می کند ! پدرم ببخش ....

---------------------------------------------------------

این روزا بسیار داغونم ، توضیح بیشتر نمی خواد ! اگه گاهی اوقات تو یه هفته 10 مطلب و گاهی در 20 روز 1 مطلب می ذارم ، ببخشید !

یاعلی

دانشجويي و احساس تكليف

navaha — Sun, 25 Oct 2009 06:51:05 GMT

سلام كردم !

اون چيزي كه به ويژه بعد از دانشجو شدن بارها ذهنم رو مشغول كرده و هربار هم بدون پاسخ رهاش كردم و همين طور سردرگمانه ! به مسيرم ادامه دادم ، اين مسئله شناخت وظيفه و تكليف مدارانه عمل كردنه . اين كه آيا نياز امروز يك دانشجوي مسلمان چيه ؟ و اينكه اصلا وظيفه يه دانشجو تا چه حد درس خوندن و تا چه حد به مسائل جامعه رسيدنه ؟

نمي دونم واسه شما پيش اومده يا نه ؟ كه ساعت 11 شب باشه و شما مكلف باشيد كه فردا 10 تا تمرين تحويل بدين و در ضمن اينها مشغول مطالعه يه كتابي از شريعتي باشين كه اصلا ربطي به مثلا رياضي مهندسي نداره ولي اونقدر فكر شما رو مسحور خودش كرده كه نتونين ازش دل بكنين و بشينين تا 2 شب همون كتاب رو بخونين و فرداش هم با لب و لوچه آويزون برين سر كلاس و تمرين بي تمرين ! راستش رو بخواين براي من يكي بارها پيش اومده ! نمي دونم اين مشكل از بي بصيرتي ناشي ميشه يا از بي برنامگي ولي اون چيزي كه مسلمه اينه كه هر دوي اين ها نياز بود كه من انجام بدم ولي چرا تقدم يكي بر ديگري ؟ آيا ميشه از اين بحث نتيجه گرفت كه اصلا تويي كه از بحث هاي نظري اينقدر لذت مي بري و دل كندن از يه كتاب مطهري اينقدر برات سخته ، بيخود كردي كه اومدي رشته مهندسي مي خوني ! اينكه من چطوري بايد به علايق در رشته هاي فني مهندسي و علوم نظري تعادل ببخشم و اينكه من هركاري مي كنم سعيم بر اينه كه با شناخت وظيفه ام به سمت اون كار رفته باشم و اينكه اصلا بسياري از شرايطي كه الآن دارم و صد البه به اونا افتخار مي كنم به اين دليله كه تا حالا تكليف مدارانه عمل كردم و اينكه .... شايد همش معلول اينه كه اون موقعي كه بايد به من دانش آموز در 4 سال پيش آگاهي مي دادن كه چرا درس مي خوني ؟ چرا مي خواي بري دانشگاه ؟ چرا علم وصنعت ؟ و خيلي چراهاي ديگه ، اين كارو نكردن و من امروز اين گونه سر در گمم !

البته نه اون قدرا كه شما فكرشو مي كنينا ! يه كم كمتر ، و متأسفانه بايد عرض كنم كه اين بار هم مثل دفعات قبل چند روزي ذهنم مشغول خواهد بود و چون به نتيجه نرسيد ، رها خواهد كرد اين مسائل را !

-------------------------------------------------------------------------

توضيح 1 ) : امروز اگه وقت بشه ميرم نمايشگاه مطبوعات و بازم اگه وقت بشه در موردش نوشتي خواهم داشت واگر نه كه هيچ !

توضيح 2 ) برخوردي كه با شيخ كروبي انجام شد ، به دست هركسي كه بوده محكوم است و به هيچ عنوان چنين رفتاري رو نمي پسندم حتي با يك عنصر ضد انقلاب !

توضيح 3 ) بسيار نگران اوضاع رخوت بار علم وصنعتم كه مي تواند اين سستي ، پشيماني هاي بعدي را به همراه داشته باشد . دوستان علم وصنعتي مراقب باشند كه در زمين حريف بازي كردن هيچ معني جز امكان پيروزي بيشتر به حريف دادن نداره .

توضيح 4 ) اينقدر از دست مزخرفاتي كه توي خيزش هفته مجمع حزب الله و متأسفانه به قلم بعضي دوستان چاپ ميشه ، دلخورم كه فقط مي تونم بگم : من از بيگانگان هرگز ننالم !

توضيح 5 ) تقاضا براي سفر به يزد زياد شده كه فعلا اعضاي هيئت حكيميه اونو وتو كردن !

توضيح 6 ) مراقب خودتون باشين !

توضيح 7 ) بوس ! (براي محارم البته !)

ياعلي

با چه توجیهی به این لایحه رأی می دهید ؟

navaha — Tue, 20 Oct 2009 12:49:01 GMT

اين روزها مجلس شوراي اسلامي بر اثر فشار بسيار شديد دولت مشغول تصويب لايحه هدفمندكردن يارانه‌ها است.

هر چند پس از هشدارها و مخالفت‌هاي تعداد زيادي از كارشناسان و دانشگاهيان با اين لايحه، كميسيون ويژه و صحن مجلس بخش‌هاي تند و تيز آنرا تعديل كرده‌اند اما بيم آن مي‌رود كه دولت محترم كه براي تصويب و اجراي اين لايحه بي‌تابي مي‌كند، به بهانه يا بدون بهانه‌اي از اجراي تعديلات مجلس طفره برود و به اصل لايحه عمل كند. همچنانكه در دو سال اخير به مصوبه‌هاي موكد و مصرح مجلس در قانون بودجه درباره منع واردات بنزين عمل نكرده است. با توجه به فرمايش اخير رييس جمهور محترم درباره بي‌نيازي دولت از مصوبه مجلس در هدفمند كردن يارانه‌ها، اقتضا مي‌كند مجلس محترم اين احتمال را جدي بگيرد و به تعديل اين لايحه خطير، اكتفا نكند.

درباره لايحه هدفمند كردن يارانه‌ها حتي با تعديلات نسبي مجلس، هنوز هم سوالات جدي پاسخ داده نشده وجود دارد:

1 – شرط لازم براي هدفمند كردن يارانه‌ها، تشكيل بانك اطلاعات درآمد و هزينه ايرانيان، تدوين مكانيسم اصابت يارانه‌هاي هدفمند به خانوارهاي هدف و تعريف دقيق دهكهاي درآمدي است تا هيچ خانواده مستحقي از دريافت كمكهاي هدفمند ناشي از حذف يارانه‌ها بي‌نصيب نماند.

بدون اطمينان از تشكيل و كارآمدي چنين بانك اطلاعاتي و مكانيسم اصابتي، نمايندگان محترم مجلس چگونه به كليات و جزئيات اين لايحه راي مي‌دهند؟!

2 – لايحه هدفمند كردن يارانه‌ها يك عقب نشيني آشكار از قانون «ساماندهي حمل و نقل عمومي و مديريت مصرف سوخت» و «سياستهاي غير قيمتي » آن است. بر اساس اين قانون (همان تبصره 13 سابق) ، از آنجا كه اكنون شبكه حمل و نقل عمومي كامل و كارآمد نيست و به عبارت ديگر جانشين مناسبي براي خودروي شخصي وجود ندارد، دولت بايد اولا تا سال 1390 با سهميه‌بندي، رشد مصرف بنزين را مهار كند و ثانيا با سرمايه‌گذاري وسيع، شبكه حمل و نقل و عمومي را كامل كند و همزمان با ايجاد جانشين خودروي شخصي(حمل و نقل عمومي)، به تدريج سهميه بنزين خودروهاي شخصي را كم كند و تا سال 1391 آنرا به صفر رسانده و قيمت بنزين را صرفا به قيمت آزاد بفروشد.
امروز در حالي كه بخش سخت و پر هزينه‌ اين كار (سهميه‌بندي بنزين ) انجام شده و در شرايطي كه به دلايل مختلف، هنوز شبكه حمل و نقل عمومي كامل نشده است، كدام عقل سليم مي‌پذيرد كه قانون كليدي فوق را در ميانه راه رها كنيم و به سياستهاي ناكارآمد و شكست خورده «قيمتي» (افزايش قيمت بنزين به اميد واهي كاهش مصرف) برگرديم؟ در شرايطي كه آن همه هزينه براي سياستهاي غير قيمتي مهار مصرف بنزين پرداخته شده ، آيا منطقي است كه در آستانه چيدن ميوه اين سياستها، به كل آنرا كناري نهاده و زحمات همه اين سالها را هدر دهيم؟

3 – همه كارشناسان متفق‌القولند كه حذف يارانه‌ها به ويژه يارانه به توليدكنندگان، تورم شديدي به اقتصاد بيمار ايران تحميل خواهد كرد. دولتمردان مي‌گويند توزيع مجدد درآمد حاصل از حذف يارانه‌ها، آثار منفي تورم حاصله را خنثي خواهد كرد. اما اين درآمد چقدر خواهد بود و به هر ايراني مشمول اين لايحه چقدر در ماه خواهد رسيد؟ آيا آن مبلغ خواهد توانست رفاه كاهش يافته مردم را جبران كند؟ تازه مگر قرار نيست منافع اين لايحه چاه ويل كسر بودجه دولت را بپوشاند، پس چقدر پول براي باز توزيع ميان گروه‌‌هاي هدف باقي خواهد ماند؟ در شرايطي كه آثار تورم‌زايي اين لايحه قطعي و آثار بازتوزيعي آن موهوم است، نمايندگان بدون داشتن پاسخ روشن و قانع‌كننده‌اي براي سوالات فوق، چرا به اين لايحه راي مي‌دهند؟!

آقاي احمدي‌نژاد در مواجهه با سوالات جدي فوق و دهها سوال و ابهام ديگر درباره آثار اجتماعي، اقتصادي و امنيتي اين لايحه، مي‌فرمايند: «اين دولت براي اجراي هدفمند كردن يارانه‌ها جدي است و در خود توانايي‌ لازم براي اين كار بزرگ را مي‌بيند». در واقع ايشان بدون اينكه به سوالات، ابهامات و ايرادهاي مترتب به اين لايحه پاسخ دهند، صرفا از مجلس مي‌خواهند به توانايي و كارشناسي ايشان اعتماد كنند و اجازه دهند دولت جراحي عظيمي در اقتصاد ايران انجام دهد.

اين اولين باري نيست كه آقاي احمدي‌نژاد از مجلس مي‌خواهند كه به توانايي و كارشناسي دولت اعتماد كند. چهار سال پيش وقتي دولت به پشتوانه درآمدهاي هنگفت نفتي سال 84، اعتبارات عمراني براي بودجه 85 را به شدت افزايش داد، اقتصاددانان درون وبيرون مجلس هشدار دادند كه اين كار باعث افزايش نقدينگي و بازگشت تورم و «بيماري هلندي» خواهد شد يعني اولا توان پيمانكاري كشور نمي‌تواند 2 برابر پروژه اجرا كند. ثانيا سيمان و آهن و... براي دو برابر كردن بودجه عمراني در كشور موجود نيست ثالثا افزايش بودجه ريالي به پشتوانه دلارهاي نفتي باعث رشد نقدينگي و تورم خواهد شد و رابعا دلارهاي نفتي فروخته شده در داخل، به ناچار صرف واردات كالا و فشار مضاعف بر توليدكننده‌هاي داخلي خواهد شد.

آقاي احمدي‌نژاد در آن سال در پاسخ به استدلالهاي فوق، صرفا مي‌فرمود به توانايي و كارشناسي دولت اعتماد كنيد. نتيجه اعتماد آن سال مجلس به توانايي و كارشناسي دولت، براي اقتصاد و مردم ايران بسيار گران تمام شد: رشد بي‌سابقه نقدينگي در سال 85 ، جهش قيمت ها (به وي‍ژه مسكن) در سالهاي 85 و 86 ، سيل كالاهاي وارداتي به بازارهاي داخلي، تشديد ركود تورمي و فشار مضاعف بر توليدكنندگان ايراني كه به اخراج يا تعويق پرداخت دستمزد عده قابل توجهي از كارگران و شاغلان انجاميده است...

چه بايد كرد؟

مهمترين نكته موجود درباره لايحه هدفمند كردن يارانه‌ها، اشتباه در تشخيص عارضه اصلي اقتصاد ايران است. «هدفمند نبودن يارانه‌ها» ، شايد مشكل اصلي دولت ايران باشد مشكل و عارضه اصلي اقتصاد ايران نيست.

مشكل اصلي اقتصاد ايران اين است كه به دليل مقررات، ‌رويه‌ها و موانع ضد توليدي موجود، سرمايه گذاري و توليد در ايران مقرون به صرفه نيست.

آقاي احمدي‌نژاد مي‌خواهند در 4 سال آينده همت دولت را به هدفمند كردن يارانه‌ها متمركز كنند اما تا وقتي مقررات و رويه‌هاي ضد توليدي موجود، سرمايه‌ها را از توليد فراري دهند، حتي اگر يارانه ها هدفمند هم بشود ، باز هم اقتصاد ايران درگير تورم، بيكاري، بي‌عدالتي و... خواهد بود. درواقع نسخه شفابخش اقتصاد ايران، «رفع موانع توليد و سرمايه گذاري» است نه «هدفمند كردن يارانه‌ها».

شايد دولتمردان بفرمايند وضع موجود يارانه ها، قابل ادامه نيست. احتمالا همينطور است اما راه حل آن، اجراي قانون مديريت حمل و نقل عمومي و مديريت مصرف سوخت (تبصره13 سابق) است كه به موجب آن بايد تا سال 1391 به تدريج سهميه خودروهاي شخصي صفر و قيمت بنزين آزاد شود.

به اين ترتيب پيشنهاد مي شود همت دولت بجاي هدفمند كردن يارانه ها، «رفع موانع توليد و سرمايه‌گذاري و بهبود فضاي كسب و كار» باشد. يعني بازنگري در قوانين، رويه‌ها و مقررات ناظر به توليد و كسب و كار با هدف شفاف، ساده و قابل پيش بيني كردن آنها و حذف موانع متعدد و پرشمار از دست و پاي توليد كنندگان. اين استراتژي در راستاي دو قانون مادر يعني «مديريت خدمات كشوري» و «اجراي سياستهاي كلي اصل 44» است. اجراي آن نيازي به سرمايه‌گذاري يا بودجه‌هاي كلان دولتي ندارد و مي‌توان انتظار داشت با اجراي آن، صنايع از ورشكستگي نجات يابند اشتغال بيشتر شود و تقاضاي موثر درونزاي ناشي از آن، اقتصاد ايران را به حركت درآورد.

رفع موانع توليد و سرمايه‌گذاري و به تعبيري؛ «بهبود مستمر فضاي كسب و كار»، يك شعار نيست بلكه يك بينش و يك راهبرد است و اجراي آن مستلزم اين است كه دولت بجاي ايفاي نقش «همه كاره نجات بخش اقتصاد»؛ نقش «خادم سرمايه‌گذاران و كارآفرينان» را ايفا كند و به تعبير ساده‌تر، هيكل فربه و مزاحم خود را از سر راه كارآفرينان كنار بكشد و اجازه دهد بجاي مديران و سيستم ناكارامد دولتي، كارآفرينان «بخش خصوصي واقعي» اقتصاد ايران را بسازند.

استراتژي رفع موانع توليد و تسهيل فضاي كسب و كار، به تصويب بودجه‌هاي چند صد هزار ميلياردي نياز ندارد. اتفاقا در اجراي اين استراتژي، بودجه‌هاي دولتي بايد كاهش يابد تا مديران دولتي كمتر امكان و مجال رقابت با بخش خصوصي را پيدا كنند. استراتژي تسهيل فضاي كسب و كار، به مقررات زدايي گسترده، ساده و شفاف سازي ديوانسالاري، حذف انحصارات و آزادسازي فعاليت‌ اقتصادي براي بخش خصوصي و البته نظام قضايي سالم، كارآمد و اثربخش نياز دارد به طوري كه همه قوانين به ويژه قوانين ناظر به امنيت سرمايه‌گذاري داراي حداكثر ضمانت اجرا باشند و هيچ كس جرات كلاهبرداري و ربودن حاصل فكر و تلاش ديگران را نداشته باشد.

استراتژي رفع موانع توليد سرمايه‌‌گذاري يعني همه سياستها، رويه ها و تصميمات اقتصادي دولت درجهت حمايت از توليد و سرمايه گذاري و به شكل شفاف، با حداكثرضمانت اجرايي، غيرقابل تفسير و كاملا قابل پيش بيني باشد.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

توضیح : این مطلب از سایت جنبش عدالت خواه دانشجویی گرفته شده است . اگه دوستان نظری دارن می تونن به سایت جنبش مراجعه و نظر بدن . اینجانب به دلیل نداشتن اطلاعات در زمینه مسائل اقتصادی ، از نظر دادن اجتناب می کنم .

پراكنده ها !

navaha — Sat, 17 Oct 2009 10:39:14 GMT

امروز دوستي حسرت مي خورد كه : اي خدا ! آخه چرا ما رو ۸۷ي آفريدي ؟ مي گفت سيد : نمي دوني اين دختر ، پسراي ۸۶ي ته كلاس شيمي تجزيه چه كارا كه نمي كنن ؟ اونوقت ما ۸۷ي ها عين ... ! حتي اسم همديگه رو نمي دونيم ! ( احتمالا يادش رفته بود كه منم سر كلاس تجزيه حضور دارم ! ) مي گفت : آدم زماني كه تو اين پارك حزب الله ( بين السلفين قديم و شهيد آساي جديد ! ) قدم مي زنه ، چقدر حسرت مي خوره كه امت چند تا چند تا دارن و ما .... دلم به حالش سوخت !
بايد برنامه هاي هيئت رو هماهنگ تر كنم ، بعد از گذشت حدود ۱ ماه از آغاز سال تحصيلي هنوز برخي ناهماهنگي ها در عملكرد دوستان مشهوده . ديشب حرفاي سيد مصطفي تلنگر خوبي بود براي اينكه يه بار ديگه به خودم بيام و ببينم كه كجام و چه مسئوليت خطيري دارم ! مي دونين ، به نظر شخصي ام ، توي هر مجموعه مسئول مجموه ( به قول بچه ها فحش خور مجموعه ! ) است كه بايد انگيزه هاي متعالي كار كرد رو در بين نيروها تزريق كنه تا گروه بتونه به بهترين نحو به كار خودش ادامه بده . كه از اين نظر كم كاري بنده هم مشهوده !
امروز وارد بيستمين سال زندگيم ميشم ، شايد تا الآن ( اگه به طور معمول نگاه كنيم ) يك سوم از عمرم رو گذرونده باشم و از امروز بايد به فكر ساختن اون ۲ قسمت باقي مونده باشم . كي مي دونه ؟ شايد بقيه عمر خيلي عالي گذرونده بشه و شايدم خيلي ضعيف ! كي مي دونه جز خدا ...

-------------------------------------------------------------

توضيح : يه چيزي تو مايه هاي سرلوحه ها بخونين اين پراكنده ها رو ! مي دونم ، مي دونم ، كه هيچ كدوم متوجه نشديد كه اين متنا رو خود رضا اميرخاني يا سيد ميلاد ! تو رو خدا ! بابا اينقدر شرمنده ام نكنين ... ضمنا عكس نداشتم كه بذارم ، مگه زوره ؟

ياحق

امضا کردن چه آسان !

navaha — Thu, 15 Oct 2009 04:09:03 GMT

سلام علیکم و رحمة الله و برکاته !

حقیقت اینه که این روزا خیلی فرصت واسه نوشتن ندارم و معمولا پستایی که می ذارم رو بداهه نویسی می کنم . سه شنبه گذشته که حاجی قرائتی اومده بود دانشگاهمون ، نکته ای نظرم رو جلب کرد که شاید بیانش خالی از لطف نباشه . اولی که ایشون اومده بود ، بچه های صفری اومده بودن از جهات مختلف عکس می گرفتن و با انگشت به هم نشونش می دادن و از این جور کارا که خب عادیه ! اما اون چیزی که به نظرم جالب اومد این بود که بعد از سخنرانی ، یکی از بچه ها رفت جلو که از حاج آقا قرائتی امضا بگیره ! با وجود تأکید های پیاپی حاجی که امضای من به دردت نمی خوره ، تو هر بانکی بری بگی این امضای قرائتیه ، چیزی بهت نمیدن که هیچ ، کلی هم مسخره ات می کنن !! و ... ولی اون رفیق ما دست بردار نبود و رفت که حاج آقا توی دفتر پاپکوش یه امضا واسش بزنه و زیرش بنویسه : قرائتی ! حالا نمی خوام وارد این بشم که اگه مثلا به جای حاج آقا قرائتی ، حاج آقا امجد بود چی می گفت ، چون دیگه خیلی طنز میشه ! ، ولی اونی که نظر منو به خودش جلب کرد این بود که اون پسر لابد از خودش پرسیده بود که : خب ، آدما معمولا وقتی یه آدم معروف رو می بینن چی کار می کنن ؟ و خب جز امضا گرفتن چیزی به ذهنش نرسیده بود !

راستی زمانی که ما با یک انسان معروف مواجه می شویم ، چه می کنیم ؟ یادم نمیره که یه بار که خوش چهره رو از نزدیک تو نماز جمعه دیدم ، حول شده بودم که باید چه بکنم ؟ یا یه بار که بهمن هاشمی رو تو خیابون دیدم هم همین اتفاق افتاد ، یکی دو بار سرک کشیدم ولی آخرش بی خیال شدم و رفتم ! خب حالا این دانشجوی محترم هم حاج آقا قرائتی رو دیده و خواسته که یه کاری کرده باشه ، حتی اگر جایگاه قرائتی و علی کریمی رو یکسان کرده باشه ! می دونین این قضیه منو به کجا کشوند ؟ فکر کردم اگه به شهرت باشه ، امام زمان ( عج ) هم خیلی مشهوره دیگه ، حالا فرض کنین زمانی که آقا بیان ، اونایی که آقا رو ندیدن ، بریزن اینجا که می خواییم از آقا امضا بگیرم یا مثلا : آقا میشه یه امضا بدین و زیرش بنویسید «حجة بن الحسن » !! زمانی که دیدمون به شهرت فردی مثل حاجی قرائتی باشه ، این اتفاق هم اصلا بعید نیست !

---------------------------------------------------------------

توضیح ۱ ) آقا ! فردا نیاین بگین که چرا حاج قرائتی رو با امام زمان ( عج ) مقایسه کردی ؟ فکر کنم منظورم رو خوب رسونده باشم ، اگه دقت کنین می فهمین !

توضیح ۲ ) تو مطلب قبلی ظاهرا اشتباهاتی داشتم که می پذیرم ! ایرادات وارده رو می پذیرم و میگم که : دعا کنین که حالمون خوب بشه تا پستمون یه ریزه مرغوب بشه !!!

توضیح ۳ ) دیدن جنبش سبز به وبلاگ من هم رسید ؟ حالا هی بگین جنبش فراگیر نشده !! ضمنا مواظب وبلاگاتون باشین که این جنبش دست بردار نیست !!

یاحق

كجاييد اي تا خدا رفته ، كربلا رفته ....

navaha — Sun, 11 Oct 2009 02:59:50 GMT

سلام عليكم !

جاي شما خالي ، پنجشنبه اين هفته براي اولين بار تو زندگيم به كوه نوردي رفتم و مجددا براي اولين بار تپه نورالشهدا در كولكچال رو زيارت كردم !

خيلي خوش گذشت ، ولي اي كاش حرمت شكني از شهدا رو نديده بودم ....

-----------------------------------------------------------------------------

توضيح خصوصي : به سفارش ساخت وبلاگ عمل شد كه در همون ايميلتون عنوان وبلاگ مياد . ضمنا يه بار فكر نكردين كه ممكنه نرسيده باشم كه نظرتون رو بخونم ! و نكته آخر اينكه قسم خوردن هم حدي داره ! ( مگه نگفتم توضيح خصوصيه ! واسه چي خونديش ؟ اوني كه بايد مي خوند ، خوند ، تو واسه چي خوندي ؟ !! )

ياحق

الا بذكر الموسيقي تطمئن القلوب !

navaha — Sun, 04 Oct 2009 07:39:25 GMT

نمي دونم اين چه اعتياده كه به جون بچه هاي دانشجو افتاده ! مياي تو خوابگاه مي بيني طرف داره ظرفاش رو مي شوره ، ولي يه آهنگ هم گذاشته ، صداشم بلند كرده و داره گوش ميده ! چند روز پيش ديدم ، گلاب به روي جمع ، تو دستشويي هم طرف با آهنگ كارش رو انجام ميده آخه آدم ناحسابي ! موسيقي گوش دادنم حساب كتابي داره ! آخه زماني كه تو داري درس مي خوني ، گوش دادن به « جيگيلي تو مال مني ! » چه کمکی بهت می کنه ؟ جز اینه که نمی ذاره حتی برای دقایقی تمرکز حواس کامل داشته باشی و راندمان کاریت رو در حد لا لیگا پایین میاره ؟

یکی دیگه از زمان هایی که بسیارموسیقی گوش دادن معمول شده ، موقع خوابه! واالله تا اونجايي كه از سر منبرا به ما گفتن ، تأكيد به اينه كه موقع خواب ، يه آية الكرسي ، يه چارقل ، يه سوره واقعه و .... بخوني تا با آرامش بيشتري به خواب بري ، ولي خب تو عصر تكنولوژی تا برای ثابت نشه که فلان مؤسسه غربي در تحقيقي اعلام كرده كه موسيقي موقع خوابيدن بده ! ما دست از اين آرامش دهنده كاذب برنمي داريم !

حالا جالبيش اينه كه مفيد بودن ياد خدا موقع خواب رو هم يكي از همين مؤسسات بايد تأييد كنن تا ما به خدا هم كمي اعتماد كنيم !

«الا بذكر الله تطمئن القلوب »

-----------------------------------------------

توضيح۱ : البته نگارنده هم در برهه اي از زمان گرفتار اين مسئله شده بود كه بحمدلله به خير گذشت .

توضيح۲ : آماده شنيدن توهين ها شما دوستان بهتر از جان هستيم !

ياحق

صندلي هاي خالي سازمان ملل خالي تر باد !

navaha — Wed, 30 Sep 2009 07:26:16 GMT

دلمان و قلبمان زخمی و غمین و غصه مند از اقدامات احمدی نژاد است، خب باشد! حراممان باد اگر نگوییم که بعد از اتفاقات اخیر در انتخابات ریاست جمهوی که دعوا بر سر تأویل انقلاب و تفسیر مکتب امام شد، غلط پنداشتم که تکرار سخنان امام و کلیات و اصول را لزومی نیست. لذا باید به سخنان مفسر کبیر انقلاب و خط امام حضرت آقا برویم! اما وقتی حرامزداگی و بی صفتی سیاسی و بی مروتی برخی داخلی ها را می بینم که به اسم انقلاب و امام چه وقیحانه، اصول و محکمات انقلاب را به سخره می گیرند و بهانه شان را احمدی نژاد قرار داده اند، اول در دل نفرینی به احمدی می کنم و بعد تیغ تند کلام امام را به سوی منافقان و خناسان نشانه می روم!

۱. ملت عزیز ما که مبارزان حقیقی و راستین ارزشهای اسلامی هستند، به خوبی دریافته اند که مبارزه با رفاه طلبی سازگار نیست. و آنها که تصور می کنند مبارزه در راه استقلال و آزادی مستضعفین و محرومان جهان با سرمایه داری و رفاه طلبی منافات ندارد با الفبای مبارزه بیگانه اند و آنهایی که تصور می کنند سرمایه داران و مرفهان بی درد با نصیحت و پند و اندرزمتنبه می شوند و به مبارزان راه آزادی پیوسته و یا به آنان کمک می کنند آب در هاون می کوبند. بحث مبارزه و رفاه و سرمایه، بحث قیام و راحت طلبی، بحث دنیاخواهی و آخرت جویی دو مقوله ای است که هرگز با هم جمع نمی شوند. و تنها آنهایی تا آخر خط با ما هستند که درد فقر و محرومیت و استضعاف را چشیده باشند. فقرا و متدینین بی بضاعت گردانندگان و برپادارندگان واقعی انقلابها هستند.

2. نکته مهمی که باید همه ما باید به آن توجه کنیم و آن را اصل و اساس سیاست خود با بیگانگان قراردهیم این است که دشمنان ما و جهان خواران تا کی و تا کجا ما را تحمل می کنند و تا چه مرزی استقلال و آزادی ما را قبول دارند. به یقین آنان مرزی جز عدول از همه هویتها و ارزشهای معنوی و الهیمان نمی شناسند. به گفته قرآن کریم، آنها هرگز دست از مقاتله و ستیز با شما برنمی دارند. مگر اینکه شما را از دینتان برگردانند. ما چه بخواهیم و چه نخواهیم صهیونیست ها و آمریکا و شوروی در تعقیبمان خواهند بود تا هویت و شرافت دینی مان را لکه دار نمایند.

3. بعضی مغرضین ما را به اعملا سیاسیت نفرت و کینه توز ی در مجامع جهانی توصیف و مورد شماتت قرارمی دهند و با دلسوزی های بی مورد و اعتراضهای کودکانه می گویند جمهوری اسلامی سبب دشمنی ها شده است و از چشم غرب و شرق افتاده است! که چه خوب است این سوال پاسخ داده شود که ملتهای جهان سوم و مسلمانان، و خصوصاً ملت ایران، در چه زمانی نزد غربی ها و شرقی ها احترام و اعتبار داشته اند که امروز بی اعتبار شده اند!

4. اگر ملت ایران از همه اصول و موازین اسلامی و انقلابی خود عدول کند و خانه عزت و اعتبار پیامبر و ائمه معصومین-علیهم السلام- را بادستهای خود ویران نماید، آن وقت ممکن است جهان خواران او را به عنوان یک ملت ضعیف و فقیر و بی فرهنگ به رسمیت بشناسند؛ ولی در همان حدی که آنها آقا باشند و ما نوکر، آنها ابرقدرت باشند و ما ضعیف و آنها ولی و قیم باشند و ما جیره خوار و حافظ منافع آنها. نه یک ایران با هویت ایرانی- اسلامی، بلکه ایران یکه شناسنامه اش را آمریکا و شوروی صادرکند. ایرانی که شناسنامه اش را آمریکا و شوروی صادر کند ایرانی که ارابه سیاست آمریکا و شوروی را بکشد.

5. قدرت‏ها و ابر قدرت‏ها و نوكران آنان مطمئن باشند كه اگر خمينى يكه و تنها هم بماند به راه خود كه راه مبارزه با كفر و ظلم و شرك و بت پرستى است ادامه مى‏دهد و به يارى خدا در كنار بسيجيان جهان اسلام، اين پا برهنه‏هاى مغضوب ديكتاتورها، خواب راحت را از ديدگان جهانخواران و سرسپردگانى كه به ستم و ظلم خويشتن اصرار مى‏نمايند سلب خواهد كرد .

فرازهایی از پیام قطع نامه

6. ما بايد در صدور انقلابمان به جهان كوشش كنيم و تفكر اينكه ما انقلابمان را صادر نمى‏كنيم كنار بگذاريم، زيرا اسلام بين كشورهاى مسلمان فرقى قائل نمى‏باشد و پشتيبان تمام مستضعفين جهان است از طرفى ديگر تمام قدرت‏ها و ابر قدرت‏ها كمر به نابودى‏مان بسته‏اند و اگر ما در محيطى در بسته بمانيم قطعا با شكست مواجه خواهيم شد.ما بايد حسابمان را صريحا با قدرت‏ها و ابر قدرت‏ها يكسره كنيم و به آنها نشان دهيم كه با تمام گرفتارى‏هاى مشقت بارى كه داريم، با جهان برخوردى مكتبى مى‏نمائيم.

پيام امام خمينى به مناسبت سال جديد 1359

آن چه که احمدی نژاد در تریبون سازمان ملل هر ساله گفته و می گوید، چیزی جز بیان و بنان انقلاب نیست، هر چند قصه عمل در جای خود باقی است. اما واکنش دشمنان قسم خورده انقلاب و حامیان خرده ریز و بی خاصیت ریز و درشتان، جز بر ایمان ما در درستی راه و مکتب مان نمی افزاید! البته این مصادیقی که در ذیل خواهد آمد از بوقهای حرامزاده و حرام لقمه ای است که از زنای سیاست و نفت بدست آمده اند! هر چند صاحبان آنها در گوشه و کنار این حقد و کینه را بیرون می ریزند ولی زحمت ما را برای جستن این رگه های نفاق عملی و نظری ساده تر کرده اند!

-----------------------------------------------------------------------

توضيح : اين مطلب از سايت جنبش عدالت خواه دانشجويي برداشت شده است .

نماز بي ولاي او ، عبادت است بي وضو !

navaha — Tue, 29 Sep 2009 07:10:18 GMT

چند روز پيش يه سخنراني از استاد پناهيان گوش مي دادم در مورد ولايت پذيري . استاد مي گفتن اينكه خيلي ها در موارد خاصي ولايت پذيري دارن ، دليل بر ذات ولايت پذيرشون نيست ، بلكه ممكنه كه همين افراد در ذاتشون ولايت گريز باشن ولي شرايط اونا رو مجبور به ولايت پذيري كرده باشه ! كه اين قضيه در مورد بسياري از ياران پيامبر مصداق داشت ، خيلي ها كه به دلايلي كه الآن نمي خوام در موردشون بحث كنم ، در زمان رسول خدا ( ص ) ولايت رو پذيرفتن ولي زماني كه نوبت به امير المؤمنين (ع) رسيد ، ذات ولايت گريز يا حتي ولايت ستيز خودشون رو رو كردن ! ( بماند كه خيلي ها در زمان خود پيامبر (ص) هم زماني كه بايد ولايت فرمانده رسول ( اسامه ) رو مي پذيرفتن ، نشون دادن كه ذاتا به ولايت اعتقادي ندارن يا اگرم دارن ، بعضي جاها نمي تونن بين نفسشون و ولايت انتخاب درست رو انجام بدن . )

همين قضيه رو مي تونيم در مورد انقلاب خودمون و مسائل بعد از رحلت حضرت امام ( ره ) ببينيم ، اونجايي كه خيلي ها كه به ولايت از ته دل اعتقادي نداشتن ، به محض اينكه از حضور امام راحت شدن !! ، روح ولايت گريز يا ولايت ستيز خودشون رو رو كردن ! يعني همون كسائي كه حاضر بودن تا حد جان ، در مسير ولايت حضرت روح الله ( ره) گذشت كنن ، يك دفعه تغيير موضع دادن و ولايت فقيه رو ديكتاتوري اسلامي لقب دادن !

اين شد مقدمه حرفم !

نكته اي كه بسياري از دوستان بعضا حزب اللهي به اون اشاره كردن و مثل اينكه براشون خيلي شبهه شده ، اين بود كه آقا ! شايد ياران امام ( ره ) ! درست ميگن و مقام ولايت داره نظام رو از مسير اصلي خودش خارج مي كنه ! تنها جوابي كه فكر مي كنم بايد به اين دوستان داد اينه كه : شما يا ولايت حضرت روح الله رو قبول دارين يا ندارين ، اگه ندارين كه از محدوده بحث ما خارجين ، اگر هم قبول دارين كه مگه غير از اينه كه يكي از مهم ترين دلايل انتخاب حضرت آقا به رهبري توصيه حضرت امام در مورد حضرت آيت الله خامنه اي بوده ؟ و مگه غير از اينه كه همون امام فرمود : پشتيبان ولايت فقيه باشيد تا به مملكت شما آسيب نرسد . مگه غير از اينه كه اگه ولايت فقيه رو از اين نظام حذف كنيم ، ديگه حكومت اسلامي معني نداره ؟ يا اينطوري بگم كه مگه غير اينه كه حكومت اسلامي بدون ولايت فقيه هيچ تفاوتي با ساير نظام هاي دموكراتيك سكولار نداره ؟

آخرين جمله : ولايت فقيه مانند روحي در كالبد نظام است . مقام معظم رهبري

-----------------------------------------------------------------

توضيح 1 ) دليل اينكه تو اين چند مدت بيشتر مطالبم حول محور ولايت مي گرده اينه كه مقصدي كه فعلا دشمن روش دست گذاشته ، همين ولايت فقيهه ! به دوستان دلسوز توصيه مي شود كه لااقل چند كتابي رو در مورد ولايت فقيه مطالعه كنيم تا كمي مستحكم تر بشيم .

توضيح 2 ) نخبگان ساكت نباشن كه اون موقعي كه نبايد ، دشمن ضربه اي رو كه مي خواد به نظام و اسلام بزنه و اون موقع هرچي فرياد بزنيم فايده نداشته باشه ! خود دانيد !

ديدن عشق هنوز لشكر دارد ديدند كه اين قافله رهبر دارد

اي مانده نهرواني اي عهد شكن اين ملك علي مالك اشتر دارد

ياحق

دانشجوی صفری !

navaha — Sun, 27 Sep 2009 07:15:18 GMT

سلام

هر ساله با آغاز به کار دانشگاه ها ، چيزي كه نظر همه دانشجو ها رو به خودش جلب مي كنه ، حضور دانشجوهاي صفري تو دانشگاهه . و متأسفانه اون چيزي هم كه اتفاق مي افتاده اينه كه همه با يه ديد خيلي ضايع به ورودي ها نگاه مي كنن ! دقيقا همين امر باعث ميشه كه همه تشكل هاي مذهبي و ضد مذهبي ! دانشگاه در همون بدو ورود دانشجوها ، شروع به چاپ انواع نشريات در موضوعات مختلف مي كنن تا شايد نظر بچه ها رو بيشتر به خودشون جلب كنن و يه جورايي واسه آينده شون نيرو سازي كنن !

امسال كه توفيق خدمت تو خوابگاه ورودي هاي علم و صنعت ( حكيميه ) رو پيدا كردم ، بيشتر با بچه هاي ورودي ، اونم از نوع شهرستانيش ، آشنا شدم و بيشتر مسائل اونا رو درك مي كنم . نكته اي كه فكر نمي كنم كسي باشه كه روش اتفاق نظر نداشته باشه ، اينه كه صفا و اخلاص تو بچه هاي ورودي موج مي زنه ! بدون اغراق مي گم كه من ۱ ساعت حرف زدن با يه ورودي رو با ۱۰ ساعت گل واژه گفتن با سال بالايي ها عوض نمي كنم .

نكته اي كه تو اكثر بچه هاي ورودي مشهوده ، برنامه ريزي واسه كسب مراحل ترقي و طي كشيدن پله هاي اونه ! البته اين فكر خيلي خوب و متعاليه ولي نمي دونم چي ميشه كه بسياري از همين ورودي هاي باصفا ، بعد ۲ ترم به اين فكرن كه چه جوري درساشون رو ۹ ترمه تموم كنن ! ( چون ديگه واسه ۸ ترمه تموم كردن خيلي دير شده ! )

واقعا اگه به بچه هاي ورودي ياد مي داديم كه چه جوري اين اراده واسه درس خوندن و شاگرد اول شدن رو حفظ كنن ، هرگز دانشگاه هاي ما به اين وضعي كه الآن هست دچار نميشد !

-------------------------------------------------

تنها توضيح : فعلا حال و حوصله سياسي نوشتن ندارم !

ياحق