توضیح : این سرمقاله ایست که به قلم اینجانب در ویژه نامه نشریه زائران بهشت ( نشریه داخلی پایگاه الغدیر ) چاپ شده است .

-------------------------------------------------------------------

بعد از مدتی که رکود محسوسی در کار چاپ و توزیع گاهنامه زائران بهشت ایجاد شده بود ، با نزدیک شدن به یکی دیگه از مقاطع امتحانی ملت ایران ، بر اون شدیم تا با چاپ چند ویژه نامه مخصوص انتخابات ، گامی هرچند کوچک در جهت روشنگری اذهان بسیجیان گرامی برداشته باشیم .

الآن که این به اصطلاح سرمقاله در حال تایپ شدن است ! هنوز وضعیت کاندیدا ها و جناح های سیاسی موجود کشور ، به روشنی مشخص نیست و زمزمه های اختلاف یا توافق روی کاندیدای واحد در محافل سیاسی کشور شنیده می شه . البته مردم ایران تجربه انتخابات های زیادی را دارن و در هر برهة زمانی نیز به وظیفة خودشون به خوبی عمل کردن و انشاءالله در آینده نیز این رویه ادامه خواهد داشت .

یکی از مسائلی که همیشه در طول این 30 سال مطرح بوده و نزدیک به هر انتخاباتی هم بحث اون همیشه داغ میشده ، مسألة سلامت انتخاباته . حالا اگه دشمنای قسم خورده این نظام دست به این تشکیک ها بزنن ، جای توقع نیست . به قول حضرت آقا « خیلی واضح است که دشمن دشمنی می کند » ولی گاهی این حرفا از زبون افراد به اصطلاح انقلابی و فعال در چارچوب ارزش های انقلاب نقل می شه که واقعا جای تعجبه! . ( البته در متن پیش نویس نمونه هایی هم نوشته بودم ولی به خاطر کمی جا و با عرض پوزش از علیرضا از نوشتنشون خوددادی می کنم .) جواب این حرف ها رو مقام عظمای ولایت پیش از آنکه عده ای بتونن شروع به جنجال آفرینی کنند در سخنرانی حرم رضوی به روشنی دادند :

« من می بینم بعضی ها در انتخاباتی که دو سه ماه دیگر انجام خواهد گرفت ، از حالا شروع کرده اند به خدشه کردن . این چه منطقی است ؟ این چه فکری است ؟ این چه انصافی است ؟ این همه انتخابات در طول این سی سال انجام گرفته است - در حدود سی انتخابات - مسئولان وقت در هر دوره ای رسما متعهد شده اند و صحت انتخابات را تضمین کرده اند ، و انتخابات صحیح بوده است ؛ چرا بی خود خدشه می کنند ؟ مردم را متزلزل می کنند ، تردید ایجاد می کنند ؟ که البته در ذهن مردم عزیز ما با این حرف ها تردید ایجاد نخواهد شد ... »

انشاءالله در نشریات بعدی مسائل دیگه ای رو مطرح خواهم کرد .

والسلام

اصولا من دوست دارم که تأیید بشم ، چه از نظر فکری و چه از نظر عملی ! کافیه که وقتی با یکی صحبت می کنم بدونم که اون نظرم رو تأیید می کنه ، یا وقتی که در کنار دوستی هستم کافیه مطمئن باشم که اون به اعمال و رفتارم خرده نمی گیره ، اون موقعست که می خوام همیشه با اون بحث کنم و البته خیلی از حرفا رو فقط جلوی اون می زنم یا خیلی از کارا رو فقط جلوی اون انجام میدم !

حالا اگه اینجوری نبود و هر نظری که می دادم اون مخالفت می کرد ( به حق یا ناحق ) یا سعی می کرد که حرفام رو درست کنه ، اون موقع بود که اصلا از حرف زدن در کنار اون خوشم نمی اومد ، سعی می کردم جلوی اون نظرات شخصی ام رو که به درستیشون مطمئن نبودم نگم یا بعضی از نظرات رو که می خواستم بیان کنم ، حرفم رو از مرجع مطمئنی مطرح می کردم که نتونه بهم ایراد بگیره !

راستی چرا اینجوریه ؟ ما ها خوشمون نمیاد که یکی زیادی به پر و پامون بپیچه ! در حالی که فکر می کنم باید برعکس باشه ، یعنی باید بیشتر سعی کنیم با اونایی همنشین باشیم که بیشتر به ما ایراد می گیرن تا اون ایرادایی رو که منطقیه برطرف کنیم . به قول اون بنده خدا !!!!  که گفته بود :

همنشین تو از تو به باید      تا تو را عقل و دین بیافزاید

 ----------------------------------------------------------------------------

این روزا وضع روحی ام خیلی مناسب نیست و یه مقداری بی حوصله ام که انشاءالله رفع میشه .

والسلام